Chrzescijanin24.pl

poniedziałek, 06 luty 2012
Rozmiar czcionki:
  • Increase font size
  • Default font size
  • Decrease font size
Błąd
  • XML Parsing Error at 1:385. Error 9: Invalid character
Home Z kraju News Apel 100 polskich naukowców do posłów w sprawie in vitro


Apel 100 polskich naukowców do posłów w sprawie in vitro

fot. crunchgear.com100 polskich naukowców reprezentujących większość polskich ośrodków akademickich podpisało apel do parlamentarzystów dotyczący procedury in vitro. Poniżej przedstawiamy jego treść i wykaz sygnatariuszy.

We wrześniu w Sejmie RP rozpoczęły się prace nad regulacjami prawnymi dotyczącymi procedury „in vitro”. Jako naukowcy i nauczyciele akademiccy pragniemy zabrać głos w tej ważnej kwestii społecznej. Życie człowieka rozpoczyna się w momencie poczęcia – to fakt biologiczny, naukowo stwierdzony. Procedura „in vitro”, mająca służyć przekazywaniu życia ludzkiego, jest nieodłącznie związana z niszczeniem życia człowieka w fazie prenatalnego rozwoju, jest więc głęboko nieetyczna i jej stosowanie winno być prawnie zakazane. Z publikowanych danych – z różnych ośrodków medycznych stosujących „in vitro” – wynika, że w trakcie tej procedury ginie 60−80% poczętych istot ludzkich (z brytyjskich informacji wynika, że nawet 95%). 

Procedura „in vitro”, na różnych etapach jej stosowania, narusza trzy artykuły Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej: art. 30, art. 38, art. 40 oraz art. 157 kodeksu karnego. Procedura ta jest rażąco sprzeczna z ekologią prokreacji, zastępując naturalne środowisko poczęcia i początkowego rozwoju człowieka, jakim jest łono matki, przez „szkło”, a w skrajnym przypadku przez system głębokiego zamrażania (do temperatury −195°C). To naruszenie ekologii prokreacji skutkuje prawie dwukrotnym wzrostem śmiertelności niemowląt, 2−3−krotnym wzrostem występowania różnych wad wrodzonych a także opóźnieniem rozwoju psychofizycznego dzieci poczętych metodą „in vitro” w porównaniu do dzieci poczętych w sposób naturalny. 

Pozytywną metodą pomocy małżonkom pragnących poczęcia i urodzenia dziecka jest naprotechnologia. Naprotechnologia to nowoczesna metoda diagnozowania i leczenia niepłodności na podstawie tzw. Modelu Creightona, służącego precyzyjnej obserwacji organizmu kobiety w czasie jej naturalnego cyklu. Na żadnym etapie stosowania naprotechnologii nie dochodzi do niszczenia poczętych istot ludzkich, naruszenia godności małżonków i poczętej istoty ludzkiej oraz zachowane są ekologiczne zasady prokreacji. Należy też podkreślić, że naprotechnologia w porównaniu do procedury „in vitro” jest bardziej skuteczna i kilkakrotnie mniej kosztowna. 

Apelujemy o wprowadzenie ustawowego zakazu stosowania procedury „in vitro” jako drastycznie niehumanitarnej oraz o szerokie upowszechnienie naprotechnologii i zapewnienie jej pełnej refundacji z NFZ. 

prof. dr hab. Franciszek Adamski, Kraków

dr Marek Babik, Krakówdr Alina Bielawska, Kielce

prof. zw. dr hab. Ryszard Bender, Toruń

prof. dr hab. inż. Bogumił Bieniasz, Rzeszów

prof. dr hab. Aleksander Bobko, Rzeszów

lek. med. Halina Bogusz, Poznań

dr med. Mirosław Bogusz, Poznań

dr inż. Władysław Brzozowski, Rzeszów

prof. dr hab. med. Zbigniew Chłap, Kraków

dr Krystyna, Cygorijni, Kraków

dr Andrzej Dakowicz, Białystok

dr Lidia Dakowicz, Białystok

dr hab. inż. Joanna Dulińska, Kraków

prof. dr hab. Tadeusz Gerstenkorn, Toruń

dr Lucyna Górska−Kłęk, Wrocław

dr Jerzy Grygiel, Kraków

dr Stanisław Grześ, Poznań

prof. dr hab. Antoni Feluś, Katowice

prof. dr hab. inż. Andrzej Flaga, Lublin

prof. doc. dr hab. Waldemar Furmanek, Rzeszów

prof. dr hab. Zbigniew Jacyna−Onyszkiewcz, Poznań

dr Stanisław Kalinkowski, Warszawa

dr inż. Anna Kasprzyk, Lublin

prof. dr hab. inż. Janusz Kawecki, Kraków

dr Danuta Kejda, Rzeszów

dr Marian Kęsek, Kraków

prof. zw. Stefania Kinal, Wrocław

dr Jan Kłys, Warszawa

dr Marta Komorowska−Pudło, Szczecin

prof. dr hab. Maria Kopacz, Rzeszów

prof. zw. dr hab. Stanisław Kopacz, Rzeszów

dr hab. Urszula Kopeć, Rzeszów

dr hab. Irena Kosacka, Białystok

dr hab. inż. Jan Kosendiak, Wrocław

dr inż. Alicja Kowalska, Kraków

dr Asja Kozak, Poznań

prof. zw. Stanisław Krzyniecki, Wrocław

dr Łukasz Krzywiecki, Wrocław

prof. dr hab. Henryk Kurczab, Rzeszów

prof. dr hab. inż. Ludwik Laudański, Rzeszów

dr Jerzy Lechowski, Lublin

prof. Tadeusz Litko, Białystok

dr hab. Wojciech Łebkowski, Białystok

dr med. Maria Łazawska, Białystok

prof. dr hab. Wojciech Łączkowski, Lublin

dr Kazimierz Maciąg, Rzeszów

dr hab. Anita Magowska, Poznań

prof. dr hab. Tadeusz Markowski, Rzeszów

dr Elżbieta Mazur, Rzeszów

dr Monika Mekroda−Bąk, Poznań

dr med. Marta Michalik, Kraków

prof. dr hab. med. Alina Midro, Białystok

dr med. Henryk Midro, Białystok

dr hab. Grzegorz Musiał, Poznań

dr Barbara Muśnicka, Poznań

prof. dr hab. Czesław Muśnicki, Poznań

prof. dr hab. Edward Nieznański, Warszawa

dr Lucyna Nowak, Kraków

dr Józef Nowicki, Wrocław

dr hab. Andrzej Ochocki, Warszawa

dr hab. Teresa Olearczyk, Kraków

prof. zw. dr hab. Gustaw Ostasz, Rzeszów

prof. dr hab. Edward Ozimek, Poznań

dr Janusz Pasterski, Rzeszów

dr Stanisław Paszkowski, Wrocław

prof. dr hab. Maria Piskornik, Kraków

prof. dr hab. Zdzisław Piskornik, Kraków

dr med. dr h. c. Wanda Półtawska, Kraków

dr Barbara Półtorak, Rzeszów

dr hab. Michał Ptyszmant, Białystok

dr hab. med. Teresa Reduta, Białystok

dr hab. Mieczysław Ryba, Toruń

prof. dr hab. Maria Ryś, Warszawa

prof. dr hab. med. Maria Sobaniec−Łotowska, Białystok

prof. dr hab. Marek Stanisz, Rzeszów

prof. dr hab. Anna Stankowska, Poznań

prof. zw. dr hab. Wojciech Stankowski, Poznań

dr Rafał Staszewski, Poznań

dr Wiesława Stefan, Wrocław

dr inż. Stanisław Szela, Rzeszów

prof. zw. dr hab. Kazimierz Stępczak, Poznań

dr Anna Szuba−Trznadel, Wrocław

prof. dr hab. Agnieszka Szyszkowska, Wrocław

dr Krystyna Śmietało, Białystok

dr med. Wanda Terlecka, Częstochowa

dr hab. Piotr Tomaszek, Poznań

dr Marek Mariusz Tytko, Kraków

dr med. Ewa Wasilewicz, Białystok

lek med. Tadeusz Wasilewski, Białystok

dr hab. inż. Łukasz Węsierski, Rzeszów

dr Maria Wierzbińska, Rzeszów

dr Józef Winiarski, Kraków

doc. dr hab. Jadwiga Wronicz, Kraków

dr hab. prof. AGH Zygmunt Wronicz, Kraków

ks. prof. dr hab. Józef Zabielski, Warszawa

dr Antoni Zając, Rzeszów

dr Bożena Zając, Rzeszów

prof. zw. dr hab. Zygmunt Zagórski, Poznań

dr Bogna Zawieja, Poznań

dr inż. Antoni Zięba, Kraków

dr Marian Zwiercin, Kraków

prof. dr hab. Krzysztof Zwierz, Białystok

 

Źródło: mysl.pl
 

Komentarze
Dodaj nowy
+/-
Napisz komentarz
Nick:
E-mail:
 
Strona www:
Tytuł:
 
Wysyłając komentarz potwierdzasz, że znasz i akceptujesz regulamin systemu komentarzy na Chrzescijanin24.pl.
siwa1982  - Nie zgadzam się   |80.48.144.xxx |2010-07-20 15:41:50
Jestem z mężem siedem lat po ślubie, mam endometriozę i nie mogę zajść w
ciążę naturalnie. Zastanwiam się co byście zrobili na moim miejscu, czy
żyć bez pełnej rodziny i pragnąc każdego dziecka które przechodzi na
ulicy, czy też adopcja?Ja wybrałam IN VITRO, ponieważ pragnę urodzić swoję
dziecko, jak każda kobieta.
Wojciech  - Czy wiesz o wszystkich skutkach Twojej decyzji?     |80.238.127.xxx |2010-10-12 20:32:21
In vitro jako metoda pomocy parom małżeńskim wydaje się w świetle ulotek
reklamowych czymś wspaniałym. Jeśli doczekaliście się dziecka, to radość
jest w was tak decydującym czynnikiem, że nie pozwala wam na popatrzenie na
całość skutków Waszej decyzji. A skutki są, niestety, nie tylko te, o
których pisze się w ulotkach. Najpoważniejszym z nich jest uśmiercenie
innych Waszych dzieci, jeszcze w jednej z najwcześniejszych faz rozwoju
człowieka. Ile dzieci musiało ponieść śmierć, abyście mogli cieszyć się
tym, które się urodziło? - tego nie powie Wam lekarz. Zapewne płacicie za
zamrażanie Waszych dzieci w fazie embrionalnej - tych \"na wszelki
wypadek\" poczętych, a przechowywanych w \"banku\". Co
się z nimi stanie, gdy Wy przestaniecie płacić? A poza tym: czyż to nie
przerażające, że człowiek - Wasze dziecko - musi czekać zamrożony przez
całe lata, aby ktoś zadecydował o jego losie? Czyż zmienia fakt to, że on -
Wasze dziecko - tego nie czuje za pomocą wykształconych organów (bo ich
jeszcze nie ma)? Cóż my wiemy o zdolnościach do odczuwania pozamaterialnego?
Przecież rozwija się psychologia prenatalna, więc trochę już wiemy. Ale nie
wiemy wszystkiego i nigdy do końca zapewne nie poznamy, jak to przerażające
dla takiego bezbronnego człowieka być tak zamrożonym na nie wiadomo jak
długo... Droga Pani! Warto zatroszczyć się o wszystkie swoje dzieci.
Z
poważaniem!

dr Wojciech Kosek
Tomps  - spojrzenie z innej strony   |62.121.67.xxx |2010-11-03 11:52:37
Jestem osobą, która nie jest żadną ze stron w tej dyskusji, ale dzięki temu
mogę zachować trzeźwość umysłu. Zadaję sobie pytanie, jaki jest sens
blokowania tego co nieuniknione?
Co piąta para boryka się z niepłodnością,
niestety ten proces tylko się tylko nabiera na sile wraz z mijającym czasem.
Metoda in vitro jest najskuteczniejszą metodą posiadania dziecka w sytuacjach,
gdy para boryka się z niepłodnością, a nie jak wyczytałam w różnych
artykułach sygnowanych przez instytucje będące przeciwne tej metodzie, które
wskazują na wyższą skuteczność naprotechnologii. Próbowałam znaleźć w
internecie skuteczność naprotechnologii, ale niestety obeszłam się smakiem.

Znalazłam dwie grupy, które stanowią dwa odmienne zdania na temat tej
metody. Pierwsza grupa będąca zwolennikiem, a druga przeciwnikiem stosowania
tej metody. Ale podczas zapoznawania się ze szczegółami, zaskoczyła mnie
pewna zależność. Otóż, grupa zachwalająca tą metodę, to najczęściej
Osoby związane z kościołem. To akurat dla mnie nie jest zaskoczenie,
ponieważ naprotechnologia wywodzi się z tego środowiska. Natomiast, są to
Osoby, które w żaden sposób nie borykają się z tym problemem. Najczęściej
księża, również Ci nie będący już wieku reprodukcyjnym, ale uzurpującym
sobie prawo do brania udziału w dyskusji, na temat której nie mają żadnego
pojęcia. Grupa ta opiera się na fałszywych statystykach, w celu
uwiarygodnienia tej metody. A prawda jest taka, owszem naprotechnologia jest
skuteczna, ale niestety tylko w kilku procentach przypadków i wiąże się z
tym bardzo długi czas prowadzenia tej procedury. Drugą grupą są pary, które
poddały się naprotechnologii. Tutaj sytuacja jest zgoła odmienna. W
zdecydowanej większości przypadków opinie są negatywne, ponieważ starania o
potomka zost...
Meg   |94.42.66.xxx |2010-12-10 08:56:29
A czy pan wie jak to jest jak para sie stara po kilka lat o dziecko i nie może
go mieć??? Pytam czy pan wie???!!!!!!!!!! Wie pan jak cierpi na tym
małżeństwo, kobieta która chce mieć "swoje"dziecko.Co ja zrobię ze
"swoim" dzieckiem które jest w fazie embrionalnej to już ja powinnam
decydować a nie jakieś profesory, dr hab., klechy itp.Ja stanę przed Bogiem
i będę odpowiadać za swoje życie a nie Wy ludzie którzy macie dzieci
poczęte w sposób naturalny.Czy wie pan ile zarodków ginie naturalnie przez
poronienie.Czy tacy ludzie też powinni być wykluczani z życia
społecznego.Również i pan powinien bo myślę że również i żona nie raz
poroniła o czym nawet mogliście nie wiedzieć. Czy miło jest to usłyszeć
że nie raz uśmierciliście dziecko???Wydaje mi się że nie.Dlatego proszę
się w tej kwestii nie wypowiadać bo my pary które mamy ten problem i tak
swoje wycierpimy i tak najróżniejsze rzeczy nam do głowy
przychodzą.Myślicie że te osoby które podchodzą do tego zabiegu robią to z
przyjemności. NIE ,NIE ROBIĄ TEGO BO IM SIĘ TAK PODOBA TYLKO CHCĄ SIĘ
CIESZYĆ ŻYCIEM, DZIEĆMI , WNUKAMI.Nie wiecie jak przy takich wiadomościach
człowiek traci chęć do życia, ma chęć sobie odebrać życie bo traci to
sens. No ale cóż wy możecie wiedzieć jesteście samolubni i nastawieni na
siebie i swoje wizje które uważacie ze są najmądrzejsze bo jesteście
naukowcami itp nie zwracacie w ogóle uwagi na dramat jaki się rozgrywa w
takich domach. ZAMILCZCIE .
Zwracam się do ludzi którzy maja chociaż trochę
oleju w głowie i współczucia dla OSÓB SKARCONYCH PRZEZ LOS nie wtrącajcie
się i nie wypowiadajcie w kwestii która was nie dotyczy.

3.26 Copyright (C) 2008 Compojoom.com / Copyright (C) 2007 Alain Georgette / Copyright (C) 2006 Frantisek Hliva. All rights reserved."

 
Reklama